O moim małym Mistrzu / 2

Wczoraj Szymonek wziął udział w wyścigu kolarskim. To już drugi raz. I drugi zdobyty puchar. Niesamowite! Najmłodszy kolarz z dydusiem w buzi znów pokonał cały wymagany dystans. A ten był o wiele dłuższy niż za pierwszym razem. I rowerek już na dwóch kółkach a nie trzech. Takie postępy zaledwie od maja!

Tatuś zachęcający Szymcia do jazdy najlepszym wabikiem w postaci kluczyka do auta. I  jego duma w oczach. To pierwszy raz oglądał swojego Synka na pierwszym miejscu podium. Kibice dopingujący głośnymi okrzykami. Dziadek jako nadworny mechanik. Doskonale przygotował szymusiowy pojazd do startu. Prababcia z cateringiem. Zawsze przygotowana. I wreszcie sam Mistrz. Tak mocno zadowolony z siebie. Widać, że bycie w centrum uwagi sprawia mu wielką radość. Tak zapamiętam ten dzień. Zdjęć malutko, bo wolałam kibicować mojemu Synkowi. Są za to filmy. Kiedyś będą cudowną pamiątką. 

Tak rozmyślam. Nie wiem, czy z Szymcia wyrośnie kiedyś kolarz. Nie wiem, co go zainteresuje. Ale wiem jedno. Takie wydarzenia są cudowną okazją, by pokazać dziecku, nawet takiemu malutkiemu, ile ma możliwości. I to jest nasze zadanie. To pragniemy robić. Znając ich wiele, sam wybierze sobie kiedyś drogę, która najbardziej Mu pasuje.