O Szymusiowej biblioteczce

Czytać uwielbiam. Jestem wdzięczna rodzicom, że zarazili mnie tą pasją. Naturalnym więc było dla mnie to, że naszemu dzidziusiowi też będziemy czytać. By od najmłodszych lat dostrzegał, że chwile z książką należą do przyjemności. Że czytanie, to nie kara, a nagroda. Że to cudowne móc samemu kreować czytany świat.

Tak więc czytamy Szymciowi od samego początku. Od dnia, kiedy wyszliśmy ze szpitala. Naszym codziennym rytuałem stała się lektura bajeczki po kąpieli, przed snem.

Na początku Szymuś był obojętny. Z czasem zaczęliśmy zauważać, że słucha z ciekawością. Że przypatruje sie naszym twarzom i ustom. I porusza swoimi usteczkami w ten cudowny sposób, jakby chciał powtarzać wyrazy. Teraz czyta całym sobą. Rączki, nóżki a nawet buźka chcą dosięgnąć książeczki.Oj lubi to nasz Skarb. Czytanie kolejna czynnością wywołującą najpiękniejszy, wciąż bezzębny uśmiech. 

Ciągle uzupełniamy naszą książkową wieżę o nowe pozycje. No do nieba to ona jeszcze nie sięga, ale kto wie...Zakupowa lista książek wciąż się powiększa. A ja tak sobie myślę. Może stworzę serię o tym, co trafiło do Szymusiowej biblioteczki?